علائم عفونت زخم شامل افزایش درد، قرمزی که به اطراف گسترش می‌یابد، تورم، گرمی در محل زخم، ترشح چرکی یا بدبو، تب یا لرز است. اگر هر یک از این علائم را مشاهده کردید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. در برخی موارد مانند بیماران دیابتی یا افراد با ضعف سیستم ایمنی، علائم ممکن است کمتر مشخص باشند، بنابراین هرگونه تغییر در ظاهر زخم باید جدی گرفته شود.

برای عفونت‌های بسیار خفیف و کوچک، ممکن است بتوان با شستشوی ملایم با آب و صابون و استفاده از پمادهای آنتی‌بیوتیک موضعی (تحت نظر پزشک) عفونت را کنترل کرد. اما برای اکثر موارد، به ویژه اگر زخم بزرگ باشد، عفونت عمیق باشد یا علائم سیستمیک مانند تب وجود داشته باشد، مراجعه به پزشک ضروری است. درمان خانگی نباید جایگزین مراقبت‌های پزشکی شود.

مدت زمان بهبودی بستگی به عوامل مختلفی دارد از جمله نوع و شدت عفونت، محل زخم، سلامت عمومی بیمار و روش درمانی استفاده شده. معمولاً پس از شروع درمان مناسب، علائم عفونت در عرض 2-3 روز شروع به بهبود می‌کنند، اما بهبودی کامل زخم ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد. زخم‌های مزمن عفونی ممکن به زمان بیشتری نیاز داشته باشند.

بله، عفونت زخم در صورت عدم درمان می‌تواند به عوارض جدی منجر شود از جمله: گسترش عفونت به بافت‌های عمقی، استخوان‌ها یا جریان خون (سپسیس)، ایجاد آبسه، نکروز بافتی و در موارد شدید حتی مرگ. عفونت‌های ناشی از باکتری‌های مقاوم مانند MRSA یا عفونت‌های نکروزان به ویژه خطرناک هستند و نیاز به درمان فوری دارند.