پیشگیری از زخم دیابتی شامل چند اقدام کلیدی است: بررسی روزانه پاها از نظر هرگونه قرمزی، تورم یا زخم، کنترل دقیق قند خون، استفاده از کفش مناسب، مرطوب نگه داشتن پوست (بدون مرطوب کردن بین انگشتان)، اجتناب از راه رفتن با پای برهنه، ترک سیگار و ورزش منظم برای بهبود جریان خون.

مدت زمان درمان بستگی به عوامل مختلفی دارد از جمله اندازه و عمق زخم، وجود عفونت، کنترل قند خون، جریان خون در ناحیه و روش‌های درمانی استفاده شده. زخم‌های کوچک ممکن است در عرض چند هفته بهبود یابند، در حالی که زخم‌های بزرگ یا عفونی ممکن است به چندین ماه درمان نیاز داشته باشند. نکته مهم پیگیری مستمر حتی پس از بهبودی ظاهری زخم است.

برای زخم‌های بسیار کوچک و سطحی که عفونت ندارند، مراقبت در منزل تحت نظر تیم درمان ممکن است. اما برای اکثر زخم‌های دیابتی، مراجعه به مراکز تخصصی ضروری است. درمان خانگی شامل شستشوی ملایم با آب و صابون، پانسمان استریل و کاهش فشار بر ناحیه است، اما هرگز نباید جایگزین مراجعه به پزشک شود. در صورت مشاهده هرگونه علائم عفونت یا عدم بهبودی پس از چند روز، باید فوراً به پزشک مراجعه کرد.